Bašmarama i Terlik – Emancipacija ili pogrom?

Perfidni način nametanja davno poraženih ideja su vizit karta šarlatan(stv)a, koji iz, ili elementarnog neznanja, ili nemaju blagog pojma o pravoj pozadini, ili to ciljano rade, zatrpavaju socijalne mreže o zbivanjima po selima Gore, koje su bile predhodnica još jednog našeg pogroma kroz historiju.

Konkretno, jedan mračan period od čijih se posljedica tih 50-ih i 60-ih godina, iz Gore trajno iselila jedna trećina, put anadolskih gudura spašavajući gole živote.

Da bi se stvorila šira slika tih mračnjačkih vremena treba uzeti u obzir itekako sve činjenice.

Krajnji cilj je bio trajno iseljavanje, kako su ih po svojim projektima nazivali “Muhamedancima”.

Zli vakat UDB posebno na Kosovu je bio primat nad primatima instaliranih seoskih žbirova od strane tadašnjeg šefa UDB Aleksandra Rankovića po selima Gore.

Za te prljave i gnusne rabote su pod strogom lupom pažljivo birane osobe po selima Gore, što je gori, to bolji.

Regrutovani su po sistemu “crnih trojki” sprovodeći neviđeni teror nad stanovništvom.

A birane su do tada najgore osobe po selima, koji su bili na periferiji zajednice svakog sela, naravno u moralnom i drugom smislu.

Osobe koje su većina seljana izbagavali. I preko noći su postali elita, strah i trepet. Jednom rečju, najcrnji ološ.

Sistematske pljačke svih viđenijih i bogatijih ljudi iz Gore su im bili primarni cilj.

Tako su na primjer na mjestima Buka, Stratorje, ali i drugim mjestima, organizovano sačekivali ljude, i za prolaz naplaćivali u austrijskim zlatnim dukatima, poznatiji kao Franjo Josif dukati, koji se eto i dan danas tradicije radi vrlo popularni po selima Gore.

Posebna poslastica su im bila sela Zlipotok i Brod, sela koja su u to vreme bila i najbogatija u svakom smislu.

Ta kohorta UDB-aša, zločinci par ekselans, počinju sprovoditi akciju pod krinkom emancipacije žena po Gori, tako što su im skidali marame (bašmarame), tradicionalnu nošnju kod žena. “Terlike” i na očigled porodica silom trgali odjeću sa njih.

Udarili su i na nešto što je bio pijadestal Gore

Trajno iseljeno stanovništvo se odricalo svoje imovine, koji su ovi zločinci kasnije svojim zavrzlamama perfidno delili među sobom.

Kao jedini spas od represije je bilo trajno iseljenje za Tursku svih “Muhamedanaca” sa Kosova, koji se trebao relizovati uzmeđu dva svjetska rata.

Pored pljačke, bilo je slučajeva, kao naprimjer u Brodu sa konja skidane neveste i kasnije silovane.

Terori neviđenih razmjera

Gora koja je i dan danas jedna tradicioanlno konzevrativna sredina, gdje su “bašmarama” i “terlik” bili a i danas jesu oličenje čednosti, tradicije, i ponosa su namjerno korišćeni kao zadnji čin i pritisak na trajno iseljavanje.

Projekat kojim je bilo obuhvaćeno 300.000 Muhamedanaca sa Kosova, plan na čijoj je realizaciji lično angažovan i Ivo Andrić, kasnije Nobelovac.

Krajni cilj je bio kolonizacija Kosova dovođenjem “bezemljaša” iz Crne Gore i djelom iz Bosne, kako bi se promjenila demografska slika na Kosovu.

Izbijanjem II svetskog rata taj je plan propao, ali ne zadugo.

Aleksandar Leka Ranković je sa svojim instaliranim UDB žbirovima po selima Gore oživeo i počeo sprovoditi ovaj plan. I u tom periodu od UDB terora je stradalo i Albansko stanovništvo kao dio plana trajnjeg preseljenja “Muhamedanaca” za Tursku. A dosta njih se i trajno iselilo za Tursku.

Tih godina je i počela kolonizacija Kosova, kada je doseljen veliki broj “bezemljaša” iz Crne Gore i Bosne.

Njima je dodeljivanja najplodnija zemlja, u okolini Peći, po gradovima su automatski dobijali stanove, u izvršnoj vlasti i organima reda je bio 90% Srba i Crnogoraca, iako su činili samo par porocenata od ukupnog stanovništva na Kosovu

Na Brionskim plenumu 1966. godine, Aleksandar Ranković je skinut sa svih političkih funkcija.

Nažalost ova se tema opet počela rabiti sa jasmin ciljem. Ti moralni otpadnici koji to smišljeno rade a zna se po čijim diktatima, veoma dobro znaju da ova zla vremena i danas žive u sjećanjima, te da se još uvek o ovim zlim vremenima šapuće.

Uzgred o konzervativnim vrednostima

Konzervativno nije nužno i nazadno. Konzervativne vrednosti poduprete od svih monoteističlih religija doživljavaju procvat globalno.

Danas i posle 60 i više godina tradiocionalne vrednosti u svijetu opet doživljavaju ekspanziju, marame ili hidžabi se sreću po svim evropskim metropolama, te tradicionane vrednosti su danas dobile na poštovanju, pa čak i praktikovanju u većem broju, kao garant istinskih tradicionalnih vrednosti kao stub očuvanja mentalnog zdravlja društva.

Nažalost to seme UDB-aša je itekako i dan danas aktivno i to u četvrtoj generaciji, samo što su sad svoje perfidne metode modifikovali srazmerno sa trenutnim zbivanjma.

Javljaju se uostalom i po socijalniom mrežama i sa nekim providnim oblandama pokušavaju da te iste pogubne ideje uviju i predstave ih kao nešto napredno.

Tajir Abdula