Danas je u organizaciji Turske organizacije Yunus Emre, a pod pokroviteljstvom Turske Ambasade i Turskog KFOR-a, u Prizrenu obilježena 104. godišnjica Bitke kod Čanakkalea.

Na ceremoniji u Domu kulture govorio je Komandant pukovnik Numan Baš, koji je stavio akcenat na sveobuhvatni značaj ovog datuma kao prekretnicu u odbrani Turske države u to vrijeme.

Prisutnima se obratio i novi Turski ambasador na Kosovu, Čagri Sakar, koji je između ostalog spomenuo državni udar i pokušaj teroristiške organizacije Feto da preuzme državu i spriječi dalje reforme i napredak Turske.

Na kraju se uz prezentaciju na platnu obratila historičarka iz Čanakkalea, Asli Kervan, koja je u kratkim crtama opisala tok borbe, pritom spomenuvši, Bošnjake, Albance, Gorane, i mnoge druge Rumelije koji su učestvovali u odbrani Turske u bitci na Čanakkale.

Nakon kulturnog dijela, u kojem je bilo posebno zapaženo horsko izveđenje pjesme Čanakkale Turkusu na više jezika (turskom, albanskom, bosanskom i goranskom), uslijedila je nagrada za učenike koji su napisali najbolju pjesmu o Čanakkaleu. Najbolju pjesmu na bosanskom jeziku napisao je Muesir Hadžisin iz Restelice, učenik tehničke škole u Prizrenu.

Dodjelama nagrada, završena je ovogodišnja ceremonija obilježavanja jedne od najznačajnijih bitaka u historiji Turske.

Bitka kod Galipolja (Çanakkale Savaşları)

Ujedinjene snage Britanskog carstva i Francuske povele su ovu bitku u namjeri da zauzmu Istanbul i tako uspostave kontrolu nad strateški bitnim moreuzima Bosforom i Dardanelima. Pokušaj je bio neuspješan i u cijeloj bici poginulo je, kako se procjenjuje, oko 131.000 vojnika, dok ih je ranjeno 262.000.

U turskim izvorima ova se bitka zove Çanakkale Savaşları (Bitka kod Çanakkalea, prema gradu Çanakkaleu na južnoj, azijskoj strani Dardanela), dok se u američkim izvorima zove Dardanelles Campaign. U Francuskoj, Australiji i na Novom Zelandu bitka se jednostavno zove Gallipoli.

1914. godine, na poziv debarskog muftije, koji je poslao glasnike na poziv u odbrani vatana, iz Gore je formiran Gora Tabori (Gorski tabor) koji je brojio oko 500 vojnika. Glavni polazak je bio iz sela Zli Potok. Gotovo svi su poginuli, samo je 10-ak preživelo i vratilo se u Goru.