Goranski zvuci u Prizrenu

Kruševo (Gora), jesen 1972. godine, oblaci su gotovo prigrlili okolna brda, hladno, ali veselo kao nikad dotad u to doba. Te su jeseni Refkija Ašimi i Ragbet Hasani zvucima tambure, tarabuke i daire iznenadili mještane Kruševa. Radosni i iznenađeni mješatni su snimali na kasetofonima. Snimci postoje i danas, a svi stariji mještani Kruševa se sigurno sjećaju toga. Tu je bio njihov počatak. Još neosnovana grupa za kratko vrijeme postaje hit.

Kasnije su Refkija i Ragbet nastavili u Vraništi, gdje su radili zajedno. Nakon posla svirali su po kahvanama. Raco je pjevao i svirao harmoniku, Refkija je svirao tamburu, a Berzat (sekretar škole) udarao u tarabuku.

Prvi put javno učestvuju 1977. godine u emisiji “Bujku Brodosan”, koju je TV Priština snimala i direktno prenosila iz Brodosavca (Opolje). Emisiju su vodili Suljo i Pranvera Veliju.

1978. godine, Refkija Ašimi, Fejzo Kamberi, rahmetli Mustafa (obućar), Atim Alizoti i Izet (Učo), sva trojica iz Orčuše, učestvuju u TV emisiji na JRT 2 (Drugi program, čiji je signal retko ko hvatao u Gori). Svi su bili odeveni u goransku narodnu nošnju. U emisiji je bilo učesnika iz cele Jugoslavije. Tamburu je svirao Refkija. Atim i Mustafa su otpjevali po jednu goransku pjesmu, a Izet i Fejzo su izrecitovali po jednu kratku priču. Redovno su kao Orkestar O. Š. “25. Maj” iz Vranište nastupali na svim proslavama u opštini, za Saveznu i Lokalnu Štafetu “Dan mladosti”. Osamdesetih godina orkestru se pridružuje Elmaz Sahtijari, koji je svirao violinu. Kao član orkestra, Refkija Ašimi par puta učestvuje u Glogovcu na Smotri folkolora Kosova, gdje je svirao klarinet. Pored njega još je učestvovao i Biljgo Zulfikari iz dragaške gimnazije. Svirali su tokom ljeta, na banketima, sunetima i drugim veseljima. Finansijski su dobro prolazili.

1987. godine osnivaju i registruju Kulturno-umjetničko društvo. Daju mu ime “Goranski zvuci”. Predsjednik društva bio je Dr. Skender Destani. Program na nastupima je vodio Fejzo Kamberi. Refkija je svirao klarinet, Ragbet i Biljgo harmoniku, Berzat i Amdija tarabuku i Elmaz violinu. Pjevali su: Ahmet (Amče), Rustem, Silvida i Edita. Bilo još oko pet djevojaka i četiri momaka. Oni su zajedno činili KUD “Goranski zvuci”. Iste godine na TV Priština snimaju uživo emisiju od 30 minuta. Pjesme i narodne igre iz Gore bile su emitovane za novu godinu u špici JRT-a. Tada je Gora prvi put javno sa svojom tradicijom i kulturom izašla samostalno. Bili su svi oduševljeni njihovim izgledom i nastupom.

KUD “Goranski zvuci” je gostovalo i nastupalo širom Kosova. U Prizrenu su tri dana nastupali u restoranu “Putnik”, zatim u našim sredinama, na otvaranju doma kulture u Rečanu, Jablanici, Kruševu, Restelici … .

90-ih godina “Goranski zvuci” prestaju sa radom i odlaze u historiju.

Zahvaljujemo se Refkiji Ašimi za pomoć tokom izrade članka, kao i ustupljenim arhivskim fotografijama.